ছাত্ৰৰ কৰ্তব্য অসমীয়া ৰচনা

ছাত্ৰৰ মুখ্য ব্ৰত

ছাত্ৰজীৱন মানুহৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সময়। এই সময়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে শিক্ষা লাভ কৰি নিজৰ জ্ঞান, বুদ্ধি, চৰিত্ৰ আৰু ব্যক্তিত্ব গঢ়ি তোলে। এজন ভাল ছাত্ৰৰ মূল লক্ষ্য হওয়া উচিত মনোযোগেৰে পঢ়া-শুনা কৰি এজন সৎ, শিক্ষিত আৰু দায়িত্বশীল নাগৰিক হিচাপে নিজকে গঢ়ি তোলা।

ছাত্ৰৰ প্ৰথম আৰু মুখ্য ব্ৰত হৈছে অধ্যয়ন। নিয়মিত পঢ়া, শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী কথা মনোযোগেৰে শুনা, সময়মতে হোমৱৰ্ক কৰা আৰু পৰীক্ষাৰ বাবে ভালদৰে প্ৰস্তুতি লোৱাটো প্ৰতিজন ছাত্ৰৰ দায়িত্ব। সফলতা লাভ কৰিবলৈ কেৱল বুদ্ধি থাকিলেই নহয়, কঠোৰ পৰিশ্ৰম, অধ্যৱসায়, আত্মবিশ্বাস আৰু নিয়ম-শৃংখলাও অতি প্ৰয়োজন। সময়ৰ মূল্য বুজি সময়মতে কাম কৰিলে জীৱনত সফলতা লাভ কৰিব পাৰি।

ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে এলাহ আৰু সময় নষ্ট কৰাৰ অভ্যাস এৰিব লাগে। আজিৰ কাম কাইলৈলৈ পিছুৱাই ৰখাটো ভাল অভ্যাস নহয়। নিয়মিত অধ্যয়ন আৰু অনুশীলনৰ জৰিয়তে যিকোনো কঠিন বিষয়ো সহজে শিকিব পাৰি। "মই পাৰিম" এই আত্মবিশ্বাস প্ৰতিজন ছাত্ৰৰ মনত থাকিব লাগে।

কেৱল পাঠ্যপুথিৰ জ্ঞানেই যথেষ্ট নহয়। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে কিতাপ পঢ়া, বাতৰি কাকত পঢ়া, সাধাৰণ জ্ঞান আহৰণ, খেল-ধেমালি, সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচী আৰু সমাজসেৱামূলক কামতো অংশ লোৱা উচিত। ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকৰ জ্ঞান, দক্ষতা আৰু ব্যক্তিত্বৰ সম্পূৰ্ণ বিকাশ হয়।

সেয়েহে ক'ব পাৰি যে অধ্যয়ন, শৃংখলা, সময়ৰ মূল্য, কঠোৰ পৰিশ্ৰম, ভাল চৰিত্ৰ আৰু সৎ আচৰণ—এই সকলোবোৰেই এজন ছাত্ৰৰ মুখ্য ব্ৰত। এই গুণবোৰ আয়ত্ত কৰিলে তেওঁ ভবিষ্যতে এজন সফল, দায়িত্বশীল আৰু আদৰ্শ নাগৰিক হিচাপে গঢ় লৈ উঠিব পাৰিব।

পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি কৰ্তব্য

পিতৃ-মাতৃ আমাৰ জীৱনৰ প্ৰথম শিক্ষক। তেওঁলোকেই আমাক জন্ম দিয়ে, ডাঙৰ-দীঘল কৰে আৰু বহু কষ্ট কৰি ভাল শিক্ষা আৰু সুন্দৰ জীৱন দিবলৈ চেষ্টা কৰে। সেয়ে প্ৰতিজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে পিতৃ-মাতৃক সন্মান আৰু ভক্তি কৰা উচিত।

এজন ভাল ছাত্ৰৰ মাজত শিষ্টাচাৰ, নম্ৰতা, সততা, দায়িত্ববোধ আৰু ভদ্ৰ ব্যৱহাৰ থাকিব লাগে। এই ভাল গুণবোৰ ছাত্ৰজীৱনতেই গঢ়ি তুলিব লাগে। ঘৰেই এই শিক্ষা লাভ কৰাৰ প্ৰথম ঠাই। সেয়ে ঘৰত পিতৃ-মাতৃৰ কথা মানি চলা, তেওঁলোকক সন্মান কৰা আৰু তেওঁলোকৰ সুখ-দুখৰ খবৰ লোৱাটো প্ৰতিজন সন্তানৰ কৰ্তব্য।

ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে নিজৰ পঢ়া-শুনাত মন দি পিতৃ-মাতৃৰ আশা পূৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগে। ইয়াৰ উপৰিও ভাই-ভনী আৰু পৰিয়ালৰ আন সদস্যসকলৰ লগত মৰম আৰু মিলাপ্ৰীতিৰে থাকিব লাগে। পৰিয়ালত ভাল ব্যৱহাৰ শিকিলে বিদ্যালয় আৰু সমাজতো সকলোৱে তেওঁলোকক ভাল পাব।

লগতে ওচৰ-চুবুৰীয়া আৰু সমাজৰ আন মানুহৰ প্ৰতিও ভদ্ৰ, সহানুভূতিশীল আৰু সহায়কাৰী মনোভাৱ ৰাখিব লাগে। এই গুণবোৰে এজন ছাত্ৰক আদৰ্শ মানুহ হিচাপে গঢ়ি তোলাত সহায় কৰে।

সেয়ে প্ৰতিজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে পিতৃ-মাতৃক সন্মান কৰা, তেওঁলোকৰ কথা মানি চলা আৰু তেওঁলোকৰ মুখ উজলাই তোলাৰ বাবে সদায় চেষ্টা কৰা উচিত।

শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী প্ৰতি কৰ্তব্য

শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী আমাৰ জীৱনৰ দ্বিতীয় অভিভাৱক। তেওঁলোকে আমাক শিক্ষা দিয়ে, ভাল-বেয়া বুজায় আৰু জীৱনত সঠিক পথত আগবাঢ়িবলৈ সহায় কৰে। তেওঁলোকৰ জ্ঞান, পৰামৰ্শ আৰু শিক্ষাই আমাক এজন ভাল মানুহ আৰু দায়িত্বশীল নাগৰিক হিচাপে গঢ়ি তোলে।

সেয়ে প্ৰতিজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী সদায় সন্মান আৰু ভক্তি কৰা উচিত। শিক্ষকসকলৰ কথা মনোযোগেৰে শুনা, নিয়ম মানি চলা, সময়মতে বিদ্যালয়লৈ যোৱা, পাঠ মনোযোগেৰে শিকা আৰু শৃংখলা বজাই ৰখাটো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ অন্যতম কৰ্তব্য।

শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী সদায় নিজৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ ভাল বিচাৰে। তেওঁলোকে নিষ্ঠা আৰু আন্তৰিকতাৰে শিক্ষা দি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সফলতাৰ বাবে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰে। এজন ছাত্ৰ বা ছাত্ৰীয়ে সফলতা লাভ কৰিলে শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী গৌৰৱ অনুভৱ কৰে।

ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী লগত সদায় ভদ্ৰ আৰু নম্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। তেওঁলোকৰ উপদেশ মানি চলা, সন্দেহ থাকিলে বিনয়েৰে সোধা আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰাটোও এজন ভাল ছাত্ৰৰ লক্ষণ।

সেয়ে প্ৰতিজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী সন্মান কৰি, তেওঁলোকৰ শিক্ষা আৰু আদৰ্শ অনুসৰণ কৰি জীৱনত আগবাঢ়িব লাগে। এই গুণে তেওঁলোকক এজন সৎ, শিক্ষিত আৰু আদৰ্শ মানুহ হিচাপে গঢ়ি তুলিব।

সমাজৰ প্ৰতি কৰ্তব্য

মানুহ সমাজত বাস কৰে। সমাজ অবিহনে মানুহৰ জীৱন সম্পূৰ্ণ হ'ব নোৱাৰে। সেয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলেও সমাজৰ এজন দায়িত্বশীল সদস্য হিচাপে নিজৰ কৰ্তব্য পালন কৰা উচিত।

ছাত্ৰৰ মূল কাম পঢ়া-শুনা যদিও আজৰি সময়ত বা বন্ধৰ দিনত সমাজৰ ভাল কামত অংশগ্ৰহণ কৰিব লাগে। সমাজৰ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা অভিযান, গছপুলি ৰোপণ, পৰিৱেশ সুৰক্ষা, স্বাস্থ্য সজাগতা আদি কামত সহায় কৰিব পাৰে।

যদি কোনো ঠাইত বানপানী, অগ্নিকাণ্ড, ধুমুহা বা অন্য কোনো প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ হয়, তেন্তে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সাধ্য অনুসৰি সাহায্য আগবঢ়াব পাৰে। দৰিদ্ৰ বা অসহায় লোকক সহায় কৰা, বৃদ্ধসকলক সন্মান কৰা আৰু ৰোগীৰ ওচৰত থিয় দিও সমাজৰ সেৱা কৰিব পাৰি।

লগতে নিৰক্ষৰ লোকক পঢ়া-লিখা শিকোৱাত সহায় কৰা, স্বাস্থ্য আৰু পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ বিষয়ে মানুহক সচেতন কৰা আৰু সামাজিক অনুষ্ঠানত সহযোগিতা কৰাও এজন ভাল ছাত্ৰৰ দায়িত্ব।

সেয়ে প্ৰতিজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে সমাজৰ নিয়ম মানি চলি, সকলোৰে লগত মিলাপ্ৰীতিৰে থাকি আৰু সমাজৰ উন্নয়নৰ বাবে সাধ্য অনুসৰি কাম কৰি এজন আদৰ্শ নাগৰিক হোৱাৰ চেষ্টা কৰা উচিত।

স্বদেশ আৰু স্বজাতিৰ প্ৰতি কৰ্তব্য

ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলেই দেশৰ ভৱিষ্যৎ। ভৱিষ্যতে তেওঁলোকেই দেশৰ দায়িত্ব ল'ব আৰু দেশৰ উন্নয়নত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিব। সেয়ে ছাত্ৰজীৱনৰ পৰাই নিজৰ দেশ আৰু জাতিক ভালপোৱা আৰু সেৱা কৰাৰ মনোভাৱ গঢ়ি তোলা উচিত।

এজন ভাল ছাত্ৰই দেশৰ আইন-নিয়ম মানি চলিব লাগে, জাতীয় পতাকা, জাতীয় সংগীত আৰু দেশৰ সংস্কৃতিক সন্মান কৰিব লাগে। লগতে দেশৰ ঐতিহ্য, ভাষা আৰু সংস্কৃতি ৰক্ষা কৰাৰ বাবেও সদায় সচেতন থাকিব লাগে।

ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সমাজৰ কল্যাণমূলক কাম, পৰিৱেশ সুৰক্ষা, গছপুলি ৰোপণ, পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা অভিযান আৰু বিভিন্ন সামাজিক সেৱামূলক কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে। এই কামবোৰে দেশৰ উন্নয়নতো সহায় কৰে।

দেশৰ উন্নতিৰ বাবে শিক্ষিত, সৎ, পৰিশ্ৰমী আৰু দায়িত্বশীল নাগৰিকৰ প্ৰয়োজন। সেয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে মনোযোগেৰে শিক্ষা লাভ কৰি নিজৰ জ্ঞান আৰু দক্ষতা বৃদ্ধি কৰিব লাগে। ভৱিষ্যতে সেই জ্ঞানৰ জৰিয়তে দেশ আৰু সমাজৰ সেৱা কৰিব পাৰিব।

সেয়ে প্ৰতিজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে দেশপ্ৰেম, সততা, শৃংখলা আৰু দায়িত্ববোধেৰে নিজকে গঢ়ি তুলিব লাগে। তেতিয়াহে তেওঁলোকে ভৱিষ্যতে স্বদেশ আৰু স্বজাতিৰ গৌৰৱ বৃদ্ধি কৰি এজন আদৰ্শ নাগৰিক হিচাপে পৰিচিত হ'ব পাৰিব।